Miari Despina's blog

Ο φιλόσοφος Διογένης συνάντησε μια μέρα στο δρόμο ένα μικρό παιδί με τον παιδαγωγό του. Το παιδί πήρε τότε μια πέτρα και την πέταξε εναντίον του Διογένη, δείχνοντας έτσι ότι ήταν  κακοαναθρεμμένο. Και ο φιλόσοφος, αντί να μαλώσει τον μικρό, έδωσε ένα χαστούκι στον παιδαγωγό, θέλοντας να αποδείξει μ' αυτό, ότι εκείνος έφταιγε και όχι το παιδί.  Οι γονείς αποτελούν αναμφίβολα το κέντρο του κόσμου των παιδιών, ένα εξιδανικευμένο    πρότυπο , όπου τα τα παιδιά το παρατηρούν, το καταγράφουν, το αναπαράγουν απλώς μιμούμενα αρχικά τη συμπεριφορά των γονέων τους μέχρι να φτάσουν στο σημείο να διυλίσουν την συμπεριφορά τους και να δομήσουν το δικό τους αξιολογικό πρότυπο. Σε ένα πραγματικά συγκλονιστικό βίντεο , το οποίο δείχνει την ωμή και δυστυχώς στενάχωρη αλήθεια, μέσα σε 60 δευτερόλεπτα μπορούμε όλοι να συνειδητοποιήσουμε πως οι απλές καθημερινές κινήσεις των γονέων μπορούν να κάνουν τεράστιο κακό στα παιδιά.Δ ικαιολογημένα ψηφίστηκε ως το καλύτερο βίν...

Ο Χόρχε Μπουκάι το Δεκέμβριο του 2009 επισκέφθηκε την Ελλάδα και παρουσίασε το βιβλίο του «Να βλέπεις στον έρωτα», στο ξενοδοχείο «Athens Plaza» στην Αθήνα. Εκεί διάβασε ένα γράμμα-παρακαταθήκη που είχε γράψει στην κόρη του Κλαούντια όταν ήταν 18 χρόνων σε περίπτωση που εκείνος πεθάνει. Πριν πεθάνω, κόρη μου,θα'θελα να'μαι σίγουρος ότι σου έμαθα:  Να χαίρεσαι τον έρωτα Να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου Να αντιμετωπίζεις τους φόβους σου Να ενθουσιάζεσαι με τη ζωή Να ζητάς βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι Να επιτρέπεις να σε παρηγορούν όταν πονάς Να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις Να υπερασπίζεσαι τις επιλογές σου Να είσαι φίλη του εαυτού σου Να μη φοβάσαι μήπως γελοιοποιηθείς Να ξέρεις πως αξίζεις να σ'αγαπάνε Να μιλάς στους άλλους τρυφερά Να αγαπάς και να φροντίζεις το παιδάκι που έχεις μέσα σου Να μην εξαρτάσαι από την επιδοκιμασία των άλλων Να μην επωμίζεσαι τις ευθύνες όλων Να μην κυνηγάς το χε...

Μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη ενός συγγραφέα που αγαπήθηκε  όσο λίγοι από το ελληνικό αναγνωστικό  κοινό. Βγήκαμε μαζί στο μπαλκόνι του Ρuplic αλλά ο καθένας καρφώθηκε στις δικές του λεπτομέρειες. Εγώ παρατηρούσα μια αραιωμένη διαδήλωση που έκανε το Σύνταγμα να μοιάζει με πλατεία της Μέσης Ανατολής. Ένας στρατός από ΜΑΤ είχε κυκλώσει τη Βουλή ενώ καμιά κατοσταριά διαδηλωτές φώναζαν ξεψυχισμένα συνθήματα. Στην αρχή νόμιζα ότι αυτοί ήταν η εμπροσθοφυλακή της συγκέντρωσης και θα ακολουθούσαν και άλλοι, αλλά σύντομα κατάλαβα ότι γι΄ αυτούς τους εκατό είχε κλείσει το κέντρο. Εκείνος πάλι κοιτούσε τους εργάτες που έστηναν το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Χαιρόταν, κι άρχισε να με ρωτάει για τις γιορτές των Χριστουγέννων στην Αθήνα. Δεν είχα τι να του πω και γύρισα τη κουβέντα στο Μπουένος Άιρες, τη δική του πόλη. Με τον Χόρχε Μπουκάι «συναντήθηκα» πρώτη φορά σε μια ερημική παραλία πριν από δυο τρία χρόνια. Μια κοπέλα μόνη διάβαζε ένα βιβλίο του «Να σου πω μια ιστορ...

Είναι γνωστή η φράση πως όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το Σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις. Πότε όμως "δεν" συνωμοτεί; 1. Όταν εστιάζεις στην έλλειψη αντί σε αυτά που ήδη έχεις. 2. Όταν δυσανασχετείς και ανησυχείς για αυτά που δεν έχεις αντί να νιώθεις ευγνωμοσύνη για αυτά που έχεις. 3. Όταν η λογική λέει ότι κάτι πρέπει να γίνεται με συγκεκριμένο τρόπο ενώ η καρδιά γνωρίζει ότι κάτι μπορεί να γίνει και με τρόπους που δεν μπορείς να φανταστείς. 4. Όταν αμφιβάλλεις για την πραγματοποίηση του αντί να έχεις πίστη ότι έχει ήδη γίνει. 5. Όταν αισθάνεσαι μνησικακία αντί να συγχωρείς . 6. Όταν αισθάνεσαι συναισθήματα χαμηλών  δονήσεων όπως   φόβος, ενοχές , πικρία κλπ. 7. Όταν κατηγορείς άλλους ή τις συνθήκες και περιστάσεις για την δική σου πραγματικότητα αντι να αναλαμβάνεις την ευθύνη της ζωής σου. 8. Όταν νιώθεις πως δεν το αξίζεις αντί να κατανοείς ότι η αξία σου είναι δεδομένη και ανεξάρτητη από τα συμβάντα στη ζωή σου και...

Τα συναισθήματα είναι πολύτιμοι αγγελιοφόροι που μας βοηθούν να ικανοποιήσουμε τις βασικές μας ανάγκες και να επιβιώσουμε. Κι ενώ η πολύπλοκη φύση των συναισθημάτων μας εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους και παίρνει κάθε λογής διαφορετικές μορφές, οι βασικές οικογένειες των συναισθημάτων είναι μετρημένες στα δάχτυλα.  Οι πιο σημαντικές από αυτές είναι η ευτυχία, η λύπη, ο φόβος, η  αηδία και ο θυμός. Κάθε συναίσθημα  είναι μια αντίδραση απέναντι σε μία χαρακτηριστική κατάσταση: φοβόμαστε όταν απειλούμαστε από κάποιο κίνδυνο, λυπόμαστε όταν χάνουμε κάτι πολύτιμο, χαιρόμαστε όταν οι ανάγκες μας εκπληρώνονται κι ούτω καθ’εξής. Εξελικτικά, τα συναισθήματα μας είναι σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι προσωρινά κι έτσι η συναισθηματική μας αντίδραση διαρκεί μόνο όσο το ερέθισμα που την υποκίνησε συνεχίζει να υπάρχει.  Με αυτό τον τρόπο κρατιόμαστε σε εγρήγορση για να αντιδράσουμε στο επόμενο ερέθισμα που θα έρθει. Βέβαια κάποιες καταστάσεις είναι μακροπρόθεσμες κι...

Τα όρια…μπορεί κανείς να μιλά για αυτά μέρες! Τα όρια αφορούν όλους μας και υπάρχουν παντού. Χωρίς αυτά δε θα μπορούσαμε να είμαστε λειτουργικοί, να συνεργαζόμαστε, να οργανωνόμαστε και να είμαστε αποδοτικοί. Τα όρια δημιουργούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κάθε άνθρωπος μπορεί να συνυπάρξει με τους συνανθρώπους του, να αντλεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ικανοποίηση και ασφάλεια, να εξελίσσεται και να δημιουργεί . Γιατί μέσα στην οικογένεια οι γονείς βάζουν όρια στα παιδιά και δεν τα αφήνουν να τα ανακαλύψουν μόνα τους; Γιατί επιφορτίζονται εκείνοι με το απαιτητικό αυτό έργο, που στην πράξη αποδεικνύεται αρκετά ζόρικη υπόθεση;  Μα, γιατί τα παιδιά δεν κατανοούν τη χρησιμότητα των ορίων!  Δεν καταλαβαίνουν τη σημασία του να αναστέλλουν τις επιθυμίες τους, να ασκούν αυτοέλεγχο, να λειτουργούν υπεύθυνα, να συμπονούν τους γύρω τους.  Εκτός αυτού, αν οι γονείς δε θέσουν όρια,  τότε το παιδί αισθάνεται ανυπεράσπιστο και απροστάτευτο , αντιλαμβάνεται τον κόσμο ως...

Μια νεαρή κυρία περίμενε την πτήση της στην αίθουσα αναμονής ενός μεγάλου αερολιμένα. Επειδή έπρεπε να περιμένει πολλές ώρες, αποφάσισε να αγοράσει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα. Αγόρασε επίσης κι ένα πακέτο μπισκότα. Κάθισε σε μια πολυθρόνα, στην αίθουσα VIP του αερολιμένα, για να διαβάσει με ησυχία. Δίπλα από την πολυθρόνα βάζει τα μπισκότα της, ενώ ένας άνδρας που κάθισε στο διπλανό κάθισμα, άνοιξε το περιοδικό του και άρχισε να διαβάζει. Όταν πήρε το πρώτο μπισκότο, ο άνδρας πήρε κι αυτός άλλο ένα.  Αισθάνθηκε ενοχλημένη αλλά δεν είπε τίποτα. Σκέφτηκε: "Τι νεύρα έχω! Εάν ήμουν σε κατάλληλη διάθεση θα τον χτυπούσα που τόλμησε!" Για κάθε μπισκότο που έπαιρνε, ο άνδρας έπαιρνε κι αυτός άλλο ένα. Αυτό την εξαγρίωνε αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνή. Όταν έμεινε μόνο ένα μπισκότο, σκέφτηκε: "Ααα... Τι θα κάνει αυτός ο καταχραστής τώρα; Τότε, ο άνδρας, παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνοντας...

Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ  είναι ο μόνος ειδικός  που τόλμησε εντός ελληνικών τειχών να θίξει θέματα πολύ λεπτά και που καταλέγονται στα κατ’ επείγοντα της καθημερινότητας. Σεξ, σχέσεις, γάμος, σχέσεις με το παιδί κλπ. Όλα στο «τραπέζι» και στο τελευταίο του βιβλίο     «Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια» περιγράφει τα στάδια της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης του παιδιού, από την σύλληψη, την εμβρυϊκή περίοδο και τα επόμενα στάδια, μέχρι την πρώτη ολοκλήρωση της προσωπικότητας γύρω στα 5-6 χρόνια . Στις επόμενες αναρτήσεις θα ακολουθήσουν ενδιαφέροντα αποσπάσματα από το βιβλίο αυτό . Το θέμα είναι ποιος είναι έτοιμος να ακούσει και να παραδεχτεί αλήθειες που πάνω τους στηρίχτηκε και ακόμα στηρίζεται με λαθεμένο τρόπο ολόκληρος ο κοινωνικός ιστός.  Πώς είπατε; Διαφωνείτε; Μα είμαστε τελικά - εραστές, φίλοι, σύντροφοι, γονείς, επαγγελματίες - ό,τι μας έδωσε η μάνα μας στα πρώτα χρόνια της ζωής μας.  Ακολουθεί απόσπασμα από   ραδιοφωνι...